شبی ازپشت یک تنهایی نمناک وبارانی تورابالهجه ی گلهای نیلوفری صداکردم

 تمام شب برای باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعاکردم

 پس ازیک جستجوی نقره ایی درکوچه های آبی احساس؛

توراازبین گلهایی که درتنهاییم روییده باحسرت جداکردم

  وتودرپاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی:دلم حیران وسرگردان چشمانیست بارانی

؛ومن تنهابرای دیدن آن چشم تورادردشتی ازتنهایی وحسرت رهاکردم

 وبعدازاین همه طوفان و وهم وپرسشوتردید

 کسی ازپشت پنجره ارام و زیباگفت:

 توهم درپاسخ این بی وفایی هابگودرراه انتخاب عشق آن خطاکزدم

ومن درحالتی بین اشک وحسرت وتردید کنار انتظارکه بدون پاسخ وسردست

دراوج پاییزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ایی ازجنس بغض کوچک یک ابر

نمیدانم چراباز برای خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم؟؟؟؟؟؟؟؟؟

کاش هرگز نمي ديدمت تا امروز غم نديدنت را
بخورم!!

کاش لبخندهايت آنقدر زيبا نبودند که امروز آرزوي
ديدن يک لحظه

فقط يک لحظه از لبخندهاي عاشقانه ات را داشته
باشم!



کاش چشمان معصومت به چشمانم خيره نمي شد
تا امروز
چشمان من به ياد آن لحظه بهانه گيرند و اشک

بريزند!

کاش حرف هاي دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با

خود نگويم
" آخه او که ميدونست چقدر دوستش دارم!!!!"

بـــــــــودنم را هيچ كـــس باور نداشت هيــــــــچ كس كاري به كار من نداشت بنويسيد بعــــــــد مـــــرگم روي سنگ با خطـــــــــو طــــــي زيبا و قشنـــگ او كه خوابيده است در اين گورستان سرد بــــــــودنش را هيچ كــــــس باور نكرد.....

يه روز ديدن مجنون نشسته هي با دستش مينويسه ليلي....هي گريه ميکنه اشکش مياد....اسم ليلي پاک ميشه...خاک ها مبدل به گل ميشه....گفتن چي کار ميکني؟ مگه ديوونه شدي؟....گفت: چون ميسر نيست ما را کام او.....عشق بازي ميکنيم با نام او

 تصویرچشمان تورادررویاهاکشیدم

، باغ گلي از جنس مريم ها كشيدم،

 تو گم شدي در جاده هاي ساكت و دور،

 من هم به دنبال نفس هايت دويدم

روزگاري مردم دنيا دلشان درد نداشت. هر كسي غصه اينكه چه مي كرد نداشت. چشم سادگي از لطف زمين مي جوشيد. خودما نيم زمين اين همه نا مرد نداشت

نه دل در دست محبوبي گرفتار

 نه سردرکوچه باغي برسردار،

 از اين بيهوده گرديدن چه حاصل ؟؟

 پياده مي شوم، دنيا نگهدار